Gisterenavond liepen we door het bos met Doortje, langs het begrazingsgebied (met Schotse Hooglanders, die ze jammer genoeg niet gezien heeft). Ik stond te kijken naar een weide achter het schrikdraad en Doortje stond gezellig naast me. En likte aan het schrikdraad! Dat was zielig want haar kaak ging dicht van de schrik dus zat ze even vast met haar bek aan de schrikdraad. We hebben haar er vanaf gehaald en ze piepte heel hard en zielig... Pfoe, we weten nu weer waarom het schrikdraad heet...
Even daarna was ze het weer vergeten hoor, ik geloof eerder dan dat ik het was vergeten. :-)
Doortje gaat nu elke ochtend met mijn liefste naar het bos, soms naar het park. Het is echt hun moment van de dag: samen vroeg op en op pad. Lekker rennen en spelen en oefeningen doen van de cursus. Dat gaat erg goed: ze leert snel merken we. Ik zeg gekscherend dat ze hoogbegaafd is. :-) Dat gelooft iedereen natuurlijk meteen.
zo wat zullen jullie geschrokken zijn zeg,
BeantwoordenVerwijderengelukkig dat Doortje het snel weer was vergeten.
heerlijk dat het zo goed gaat met Doortje, echt een schatje.
Groetjes van Reina
Het lastige is dat álle pups erg leuk en schattig zijn!
BeantwoordenVerwijderen